paideianet.gr Η σελίδα της Αυτόνομης Παρέμβασης Εκπαιδευτικών

Text size
  • Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size
Home ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ ΠΑΙΔΕΙΑ ΕΡΑ. ΟΜΙΛΙΑ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥΛΑΣ ΛΙΑΤΣΟΥ ΣΤΗ 86η ΓΣ ΤΗΣ ΔΟΕ

ΕΡΑ. ΟΜΙΛΙΑ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥΛΑΣ ΛΙΑΤΣΟΥ ΣΤΗ 86η ΓΣ ΤΗΣ ΔΟΕ

E-mail Εκτύπωση PDF


ΛΙΑΤΣΟΥ

ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥΛΑ ΛΙΑΤΣΟΥ (ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΓΡΙΝΙΟΥ - ΘΕΡΜΟΥ):

 Γεια σας συνάδελφοι και συναδέλφισσες, είμαι νηπιαγωγός από το σύλλογο Αγρινίου-Θέρμου, εκλεγμένη με το ψηφοδέλτιο ΕΡΑ-ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ.

 Αν το ένα μας  μάτι είναι στραμμένο στα δεινά του κόσμου ολόκληρου, που είναι μεγάλα (αφού εκφράσουμε την αλληλεγγύη μας στους λαούς του κόσμου που δοκιμάζονται έμπρακτα ,όχι με λόγια και χαιρετίσουμε τους συναδέλφους που δίνουν πραγματική μάχη μες στα σχολειά με τα παιδιά των προσφύγων), και ταυτόχρονα αφήσουμε το άλλο μας μάτι στα δυο τελευταία χρόνια της θητείας του Δ.Σ. της  ΔΟΕ, θα πούμε: Πάρα πολύ καλά! Απεργίες κάθε μήνα σχεδόν, στάσεις εργασίας, ανακοινώσεις επί παντός επιστητού, διαμαρτυρίες για τα πάντα!

Όλα καλά λοιπόν, περίφημα!  Ήρθε η ιστορική στιγμή ,που ως εκ θαύματος οι τυφλοί ανέβλεψαν και οι χωλοί περπάτησαν ! Και εκείνοι που χρόνια αδιαφορούσαν και έβγαζαν στη σέντρα όλους όσους διαμαρτύρονταν, τώρα καταγγέλλουν και φρίττουν…. Ποιοι είναι όμως αυτοί, συνάδελφοι; Γιατί όσοι χρόνια συνδικαλιζόμαστε ( και μπορεί να μην είμαστε κεντρικά στελέχη των παρατάξεων και της ΔΟΕ αλλά εργάτες του συνδικαλισμού  στους Συλλόγους μας) γνωριζόμαστε όμως πολύ καλά οι περισσότεροι μεταξύ μας. Είναι εκείνοι, που ονειρεύονται σήμερα την πολιτική τους επάνοδο και την επιστροφή στο παρελθόν, στη ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, επιστροφή σε όσα είχαν μάθει και έχασαν. Στην έλλειψη δημοκρατικών και αξιοκρατικών θεσμών και στην υποστήριξη με τη σιωπή τους της τιμωρητικής αξιολόγησης, της κομματικής τους φαυλοκρατίας και της προσωπικής τους ιδιοτέλειας.

Αντί γι’ αυτό, συνάδελφοι, όλοι οι υπόλοιποι που βρεθήκαμε στους δρόμους και εξακολουθούμε να είμαστε, για αύξηση των δαπανών για την παιδεία, για άλλα αναλυτικά προγράμματα, για μαζικούς διορισμούς, για την ειδική αγωγή, για την κατάργηση της αξιολόγησης - χειραγώγησης, για τα ταμεία μας που τινάχτηκαν στον αέρα, για την υποβάθμιση τα τελευταία χρόνια του Δημόσιου Σχολείο, με την αγοραία αντίληψη να επιχειρείται να ανεπιστρεπτί να διεισδύσει  στην εκπαίδευση, με την απαξίωση του έργου των εκπαιδευτικών ( υπό το χρόνιο ροχαλητό της ΔΟΕ, της ΑΔΕΔΥ, της ΓΣΕΕ), γνωρίζοντας τα πραγματικά προβλήματα, απορούμε σήμερα, απορούμε και ανατριχιάζουμε με τη σκέψη να ξαναζήσουμε τις καταστάσεις της «αξιολογικής» ζούγκλας και της φωτοτυπίας στα σχολεία!  

Ανατριχιάζουμε, συνάδελφοι και συναδέλφισσες όταν ενώ βγαίνει στη φόρα το μεγάλο κομματικό τους φαγοπότι στο δημόσιο χρήμα, τόσα χρόνια σε όλα τα Υπουργεία αλλά και στους χώρους εκπαίδευσης, η ΔΟΕ  και τα κεντρικά στελέχη- συνδικαλιστές των μεγάλων παρατάξεων, να μην μιλάνε για τίποτα από όλα αυτά νομίζοντας ότι η χώρα θα ορθοποδήσει συγκαλύπτοντας ώστε να γίνουν μια από τα ίδια. Ανατριχιάζουμε, όταν καταλαβαίνουμε πώς δούλευε το προσφιλές τους σύστημα, που έβαζε απ’ τη μια μεριά της μηχανής ανθρώπους, κομματικές διαπλοκές, ιδέες, νόμους και αστυνόμους και έβγαζε απ’ την άλλη, προπαγάνδα, χρήμα, προσωπικό βόλεμα και συνδικαλιστές καριέρας.

Μας τρομάζει η επαγγελματική τους ικανότητα, όσων κουνούν σήμερα το δάκτυλο απ’ αυτό το βήμα,  να χειρίζονται τόσα χρόνια τα προβλήματα του κλάδου και ταυτόχρονα αυτή τους η ικανότητά να τους επιτρέπει να μεγαλουργούν  στο προσωπικό βόλεμα και στο ρουσφέτι.... Μας τρομάζουν, συνάδελφοι, οι άχρωμες, άοσμες φαμίλιες τους, που διδάσκουν αθόρυβα προσωπικό βόλεμα, με πωλητές ελπίδας στους αναπληρωτές συναδέλφους και προσωπικών εκδουλεύσεων στους μόνιμους. Μας τρομάζουν τα άδεια πουκάμισα παρατάξεων-αχταρμά, που τα τσουβαλιάζουν και τα εκφράζουν όλα και τίποτα, όλους και κανέναν. Μας τρομάζει, που ως κλάδος δείχνουμε να μην ανησυχούμε για όλα αυτά ακόμη και σήμερα, μετά και τα έχουμε πάθει στα χρόνια της κρίσης και των μνημονίων, επειδή λίγο-πολύ τα συνηθίσαμε και αρκούμαστε όλοι, ακόμα και οι παρατάξεις της Αριστεράς να ψάχνουμε τις  διαφορές μας και πόσο ο καθένας είναι  πιο επαναστάτης από τον άλλον.

Απορούμε δε συνάδελφοι διπλά με τη στάση των άλλων αριστερών  παρατάξεων, που ευκαιριακά παίρνουν μαζί με αυτούς που χτες καταδίκαζαν αποφάσεις, δημιουργώντας αναξιόπιστες πλειοψηφίες, να μας καλούνε χωρίς καμία ιεράρχηση των αγώνων και χωρίς αποφάσεις της βάσης, κάθε τρεις και λίγο σε κατακερματισμένες- επετειακές απεργίες.  Μας τρομάζει που χάθηκαν, γι’ αυτό το λόγο, συνάδελφοι από τις κινητοποιήσεις των τοπικών μας συλλόγων, εκπ/κοι που πάλευαν για το κλάδο κι όχι στενά για τον εαυτό τους.  Δεν ξέρω στην Αθήνα τι γίνεται, στην περιφέρεια όμως συμβαίνει. Οι συνάδελφοι ανεξαρτήτως παρατάξεων, που χρόνια ήταν στο δρόμο και δήλωναν παρόντες, απελπισμένοι και μπερδεμένοι βλέποντας τα τελευταία χρόνια όλα αυτά που γίνονται απέχουν από τις απεργίες και τις κινητοποιήσεις.

Να πω, συνάδελφοι, ότι ένα από αυτά που μας μπέρδεψε  και πραγματικά μας απογοήτευσε, ιδίως εμάς τις νηπ/γους  είναι και η στάση  του Δ.Σ. της ΔΟΕ  στο ζήτημα της προσχολικής αγωγής και εκπαίδευσης. Τι έκανε η ΔΟΕ, πέρα απ’ τις ανέξοδες, άνευρες ανακοινώσεις της τελευταίας στιγμής για την προσχολική αγωγή; Ποιο σποτάκι έπαιξε στην τηλεόραση; Ποιες διεκδικήσεις πρόβαλε, ποιες κινητοποιήσεις οργάνωσε πανελλαδικά  μέσα απ’ τους Συλλόγους ώστε με λεωφορεία να ’ρθουν οι συναδέλφισσες και οι συνάδελφοι νηπιαγωγοί όπως έγινε άλλες φορές στο υπουργείο; Εδωσε συνεντεύξεις για να προβληθεί η ανάγκη για δίχρονη υποχρεωτική εκπαίδευση στο νηπιαγωγείο; Τι στάση κράτησαν οι παρατάξεις; Γιατί χάθηκε ξαφνικά ο αγωνιστικός τους οίστρος;..

Κάνουν λάθος κάποιοι  αν νομίζουν ότι  το πρόβλημα είναι συντεχνιακό, μεταξύ των νηπιαγωγών και των βρεφονηπιοκόμων που δυστυχώς το άκουσα και από συναδέλφους δάσκαλους. Η ανάγκη 14χρονης υποχρεωτικής εκπαίδευσης με δίχρονη υποχρεωτική φοίτηση στο νηπιαγωγείο είναι ζήτημα πολιτικής αντίληψης το κατά πόσο διασφαλίζεται ή όχι η δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση για όλα τα παιδιά. Η χρόνια προσπάθεια των μεταρρυθμιστών του Δημοσίου για ενιαία δομή από 0 έως 6 ετών ,στην αρχή με τα Παιδικά Κέντρα του Γιώργου Παπανδρέου, τώρα με την ΠΟΕ - ΟΤΑ , τον Πατούλη και την ΚΕΔΕ όχι μόνο δεν διασφαλίζει ενιαίο δημόσιο 14χρονο σχολείο για όλα τα παιδιά αλλά το αντίθετο, κατακερματίζει την εκπαίδευση των νηπίων κλείνοντας ταυτόχρονα το μάτι στους ιδιώτες και στις ελαστικές σχέσεις εργασίας εις βάρος των δικαιωμάτων μας , αλλά και κυρίως εις βάρος της εκπαίδευσης των ίδιων των παιδιών. .Δυστυχώς θα έχουμε το ίδιο αποτέλεσμα αν η κυβέρνηση επιμείνει στην «ελεύθερη» επιλογή γονέα αν θα φοιτήσει σε παιδικό σταθμό ή σε νηπιαγωγείο το παιδί τους.

Είναι η εφαρμογή των αρχών της αγοράς στην εκπαίδευση στηριζόμενη στις ελαστικές σχέσεις εργασίας όπου η εκπαίδευση θα παρέχεται από διάφορα «κέντρα»,’ σε αντίθεση με τη σταθερή θέση της αριστεράς για υποχρέωση του κράτους να προσφέρει ισότιμη εκπαίδευση, σε όλα τα παιδιά, σε δημόσια σχολεία, στις ίδιες συνθήκες.

Ο στόχος όλων αυτών απ’ το ΣΕΒ και τον κ. Μητσοτάκη του ΝΔ, μέχρι τους Δημάρχους ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, είναι φανερός. Να σπάσουν το ενιαίο και την υποχρεωτικότητα της εκπαίδευσης, να αλλοιώσουν το δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα, να μπει «τάξη», (βλ. αναφορά Κυριάκου Μητσοτάκη), πρώτα στο Νηπιαγωγείο, θεωρώντας ότι αποτελεί τον αδύναμο κρίκο και βέβαια στη συνέχεια να «μεριμνήσουν» και για το Δημοτικό Σχολείο

Τέλος συνάδελφοι,  υπάρχει ψήφισμα απ’ τη Γενική Συνέλευση Αγρινίου-Θέρμου για τα νηπιαγωγεία, το οποίο μοιράστηκε  καθώς και κείμενο υπογεγραμμένο από αντιπροσώπους νηπ/γούς από πολλούς συλλόγους και παρατάξεις. Σας καλούμε όλες και όλους να τα υπερψηφίσετε. 

 

ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ